Rika chan - HippoPotato

 

 

     แต่มันก็มีบางครั้งที่รู้สึกว่า มันแสนจะเหน็ดเหนื่อยเหลือเกิน กับการต้องอ่านหนังสือ จำนวนมากมาย ที่เอามาตั้งก็ท่วมหัว พึ่งสอบมิดเทอมเสร็จ ก็ต่อด้วย ไฟนอล พักได้ไม่เท่าไร ก็ต้องเตรียมตัวอ่าน สอบรวบยอด Coprehensive กะ National licence ในต้นเดือน มีนาคม จากนั้นก็เรียน CM II จนถึงปลายเดือน แล้วเปิดเทอมตอน 2 เมษา โอ้วววววว..... ในอะไรกันนี่ มันเกิดอะไรขึ้น!!

     บางครั้งก็อดแปลกใจไม่ได้ว่าเราทำมันลงไปได้ยังไง เราผ่านมันมาได้ยังไง คนอื่นๆคงไม่ใจหรอกว่า ชีวิตนศ.พ. มันเป็นอย่างงี้จริงๆ นี่ขนาด pre-clinic นะเนี่ย เฮ้อ ...บางอย่างที่เราได้ทำ ทุ่มเทลงไปแล้ว แต่ผลลัพธ์ที่ได้กลับมา กลับไม่เท่ากับที่ทุ่มเทลงไป ทำให้เหนื่อย ท้อ .. อยากไปอยู่ไหน ไกลๆๆๆ  บ้าไปแล้ว...

      เราสังเกตจนได้ข้อคิดว่า ในทุกๆ ความซวย ต้อง มีความโชคดีอยู่ด้วยเสมอ เพียงแค่เปิดใจ มองให้มีมิติ มีมุมที่กว้างขึ้น อย่ายึดติด ใช้ความสามารถเอาตัวรอดมา 555 และเรียนรู้กับสิ่งนั้นๆ เรียนรู้กับความเจ็บปวด เรียนรู้กับความสูญเสีย เรียนรู้การให้โอกาส และให้อภัย

     และในความเหน็ดเหนื่อยนั้น เหนือสิ่งอื่นใด ก็ยังโชคดี ที่ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้น เพื่อนๆ ยังอยู่เคียงข้างเราเสมอ ไม่ได้คิดไปเอง แต่ความรู้สึกมันบอกอย่างงั้นจริงๆ ครอบครัวก็คอยเป็นกำลังใจ ให้ผ่านพ้นวิกฤติต่างๆไปได้ มองไปทางไหน ก็พบกับสายตาแห่งความห่วงใย คอยยินดีกับเรา คอยเศร้ากับเรา คอยเติมเต็มในสิ่งที่ขาดหายไป แม้วาเลนไทน์นี้ต้องอยู่อย่างโดดเดี่ยว ในความหมายของคู่รัก แต่เราก็มี เพื่อน(ทุกยุค ทุกสมัย ..ขอนแก่นวิทย์... Beauty gr....หรือ MD KKU) พ่อ แม่ โบ้อ๋าว ที่คอยทำให้ทุกวันของเรา เป็นวันแห่งความรักไงล่ะ  เรายอมรับว่า บางที ก็ไม่เข้มแข็งพอที่จะตัดสินใจ ทำอะไรให้เด็ดขาด เกิด Dilema ...ทำไงดี...หาทางออกแบบต่างๆ นานากันไป แต่ก็พบว่ามางออกที่ดีที่สุดคือ ทำใจให้สงบ อย่าไปคิดถึงมัน อย่าคาดหวังกับคนอื่นให้เป็นไปตามใจเราต้องการ เพราะเค้าก็เป็นเค้า เราไม่สามารถไปเปลี่ยนเค้าได้นี่นา ต้องยอมรับ และอยู่กับมันให้ได้ เท่านี้เอง  สามปีที่ผ่านมา...ได้พบความสนุก ยินดี เฮฮา เศร้าบ้าง กอดคอกันร้องไห้ ทำตัวให้สะใจกับชีวิต กับ the Zoo gang ที่ให้อะไรหลายๆอย่างกะเรา มากกว่าคำว่าเพื่อน...หมูแดงบอกว่าน่าจะสนุกดี ถ้ามาติดตาม 365วันเกาะติดชีวิต the Zoo ฮ่าๆๆๆ 

     ไว้ว่างๆ จะมาเล่าให้ฟัง อิอิ